Het is donderdag 7/01/2010 om 1.30 uur als mijn telefoon rinkelt. Het is René om te vragen of ik klaar ben om te vertrekken. Ik stond net op het punt om inderdaad René te verwittigen dat ik klaar was... Even later staat René aan mijn deur, koffers worden geladen en we zijn weg richting Zaventem. Onder weg krijgen we te maken met sneeuwbuien. Iets na 3 uur komen we aan in Zaventem. 2 uur te vroeg, maar liever te vroeg dan te laat, want met het winterweer ben je nooit zeker. Nog nooit zag ik de luchthaven van Zaventem er zo rustig bij liggen. Mijn vlucht naar Madrid is voorzien om 8.00 uur dus moest ik om 5.00 uur aanwezig zijn. Om 5.45 uur beginnen ze eindelijk in te checken. Ondertussen had ik nog wat tijd om nog wat te lezen over Peru. Na het inchecken richting douane en metaaldetector... en ja hoor...het spel sloeg alarm...volledig gefouilleerd...maar ik mocht door :-) Doordat het vliegtuig ijsvrij moest gemaakt worden, vertrekken we met een half uur vertraging. Hierdoor wordt het krap op de luchthaven van Madrid vermits de volgende vlucht uiteraard vertrekt in een andere terminal die je bereikt via een metro. Enfin...ik haal mijn vliegtuig naar Lima. Het eten op het vliegtuig is allesbehalve lekker... Een enorm verschil met Singapore Airlines. Na 12 uur vliegen, kom ik aan in Lima rond 18.50 uur plaatselijke tijd (dus 00.50 uur onze tijd). Hoewel ik een 3-band gsm bij heb, blijkt deze toch niet te werken. Heel lastig vermits ik nu Alberto niet kan verwittigen dat ik ben aangekomen. En waar zal ik hem vinden tussen al dat volk? Want veel volk was er op de luchthaven van Lima.

Gelukkig is het iets eenvoudiger om de mensen in de gaten te houden die aankomen, waardoor Alberto mij vrij snel gezien had.

Als je uit de luchthaven komt, staat elke taxi chauffeur te roepen of je een taxi wil. Het is duidelijk niet om het even welke taxi je neemt. Je moet eerst de prijs overeenkomen want de taxi's hebben geen tellers. Als ze dan nog merken dat je toerist bent, betaal je uiteraard meer dan normaal. We maakten dus onmiddellijk de afspraak dat Alberto de taxi's regelde en dat ik wat op de achtergrond bleef. Dit bleek een goede manier van werken.

En dan richting Radisson hotel in San Isidro.

De foto's op de site zijn heer waarheidsgetrouw. Onze kamer zag er echt zo mooi en groot uit als op deze foto.

Vermits mijn gsm niet werkte, had ik het thuisfront nog niet kunnen verwittigen dat ik goed en veilig was aangekomen. Dan maar de telefoon op de kamer gebruiken en mijn ma wakker maken om 3.00 uur in de nacht Belgische tijd. Maar ze was blij mij te horen uiteraard. Ondertussen ging Alberto zijn koffer halen. Een uurtje later ben ik als een blok in slaap gevallen en we werden pas om 13 uur terug wakker...

Uiteraard moet je de plaatselijke keuken leren kennen. Mijn eerste typisch gerecht is "lomo saltado" (rundsvlees met paprika, tomaten, uien, frietjes en rijst). Een andere delicatesse is de rauwe vis gemarineerd met limoen. Vraag vooral dat ze het niet te gekruid klaarmaken of je staat in vuur en vlam..."ceviche". Het is eigenlijk best lekker in Peru. De keuken is zeer gevarieerd.

Bij dit alles horen plaatselijke dranken: Inca Kola en Pisco Sour.

Lima heeft heel wat te bieden op cultureel vlak. Er zijn heel wat kerken en die kerken hebben een schat aan kunstwerken.

Dat het niet altijd even veilig is in Lima kon ik (en vooral Alberto) aan den lijve ondervinden. Alberto kwam er vanaf met een vuistslag in het gezicht en ik met de schrik... Eind goed al goed.

De rijstijl in Peru is rampzalig... De claxon is het meest gebruikte instrument van de wagen. Ze hebben totaal geen geduld. Als je als voetganger wil oversteken bij groen licht, kijk je toch nog eens best of er geen auto's zijn, want die stoppen dus niet voor voetgangers.

Typisch voor het verblijf waren de darmklachten na een week... Gelukkig zat er Immodium en Buscopan in mijn reisapotheek. Oorzaak was hoogstwaarschijnlijk een niet proper afgewassen glas met nog restjes water...

In Lima heb ik de zon slechts één keer mogen ontmoeten. Donderdag 14/01 zijn we 300 km zuidelijker getrokken met de bus naar Ica. Een tocht die meer dan 4 uur duurt. Het is daar meestal zonniger. Helaas bij aankomst was het bewolkt. De volgende dag konden we echter geniten van stralende zon...en deed het zwembad deugd. 10 minuten in het zonnetje hadden echter pijnlijke gevolgen. Rug en schouders verbrand van amper 10 minuten in de zon te zitten... Het hotel in Ica (hotel Colon) was net voldoende qua comfort. Gelukkig namen we 's avonds een douche want de dag nadien waren er problemen met de waterleiding...

Vrijdag 15/01 vertrekken we in de late namiddag terug naar Lima om de hitte te vermijden op de bus. De laatste nacht slapen we in het hotel San Antonio Abad.

Zaterdagmorgen nog snel wat cadeautjes kopen, een snelle lunch en dan richting luchthaven van Lima... Vlucht vertrekt mooi op tijd naar Madrid. In Madrid lopen we echter 90 minuten vertraging op. René en mijn ouders hebben dus eventjes geduld moeten oefenen in Zaventem.

Weer een ervaring rijker...en een leuke ontmoeting met Alberto.

Je vindt hier de foto's.

De reis begon al heel avontuurlijk. Normaal zouden we de trein nemen vanuit Antwerpen naar Schiphol maar juist dit weekend waren er werkzaamheden op de spoorlijn waardoor we eerst de trein, dan de bus en dan terug de trein moesten nemen. Vermits dit geen lachtertje is met koffers waren de ouders van Leen bereid ons naar Schiphol te brengen met de wagen. Nog nooit kwam ik op zo'n zotte luchthaven. Je moet eerst al je wagen parkeren volgens luchtvaartmaatschappij. Toen we probeerden in te checken was er een probleem vermits er geen stempel op ons treinticket stond...logisch vermits we met de auto waren. Na veel over en weer getelefoneer, aanschuivende mensen die na een tijd naar de andere rij opschoven...konden we toch inchecken. Op de luchthaven heb je weinig mogelijkheden om even op een bankje te gaan zitten. Die bankjes zijn er wel nadat je door de controle bent van de handbagage. Dit laatste gebeurt echter pas net voor je het vliegtuig opstapt en niet na de paspoortcontrole zoals in een normale luchthaven...

De vlucht naar onze exotische bestemming verloopt heel vlot.

Het verblijf werd gevuld met rust aan het zwembad maar ook met rondtrekken op het eiland met de wagen. Beelden zeggen zoveel meer dan woorden...dus ga kijken naar de foto's en geniet mee van dit prachtige eiland.

Het leuke is dat je op een exotische bestemming bent en toch gewoon Nederlands kan praten.

De terugvlucht hadden we veel last van turbulentie doordat we in de straalstroom waren terechtgekomen. Maar we landen veilig en wel terug op Schiphol. 't Is een supervakantie geweest met tijd om te rusten en tijd om het eiland te bewonderen.

De foto's van de vakantie in Curacao vind je binnenkort hier.